Historia
 
Intro
Home
Historia
Lokalizacja
Ceny
Galeria zdjęć
  - Dworek
- Stajnia Cugowa
- Pozostałe
Współpraca z
GOK w Hrudzie
Obrazy stworzone podczas pleneru malarskiego
Roskosz wiosną
Roskosz latem
Roskosz jesienią
Roskosz zimą
E-mail


Ochotnicze Hufce Pracy
Ochotnicze Hufce Pracy
 
Dzisiejsza Roskosz to prawdopodobnie dawny folwark wsi Hrud należący w XVI wieku do włości brzeskiej, która od 1579 roku należała do Radziwiłłów. Aż do drugiej połowy XVII wieku folwark ten prawdopodobnie nosił nazwę Hrud a jego kompozycja podporządkowana była względom gospodarczym i nie miała elementów ozdobnych.
      W drugiej połowie XVII wieku folwark objęła Katarzyna z Sobieskich Radziwiłłowa, siostra Jana III Sobieskiego. W tym okresie folwark został całkowicie przebudowany w duchu barokowym i nabrał cech reprezentacyjnych. Z uwagi na bogaty wystrój budowli i ogrodów nadano mu wówczas nazwę- Roskosz.
Do roku 1787 folwark został bardzo zaniedbany.
      Rozplanowane założenie ukształtowało się w zasadniczych elementach w XVIII wieku. Do założenia prowadziła wówczas z Białej długa aleja a przez most na obecnej rzece Klukówce wjeżdżało się na dziedziniec przed pałacem. Na północ od pałacu mieścił się obszerny ogród kwaterowy. Drugi, mniejszy ogród usytuowany był na wschód od pałacu i dziedzińca. Na wschód i północ od ogrodu pałacowego znajdowały się zabudowania gospodarcze otoczone od zachodu olszyną. Część zabudowań gospodarczych otaczała podwórza położone na zachód od ogrodu pałacowego. Na wschód od ogrodów, wzdłuż rzeki ciągnął się obszerny zwierzyniec leśny. Między zwierzyńcem a ogrodami znajdują się trzy stawy połączone z rzeką. W skład założenia wchodziły trzy ogrody użytkowe ulokowane na północ od części gospodarczej i na wschód od dwóch stawów (również zachowane, położone na północ od ogrodu pałacowego, na wschód od zabudowań gospodarczych). Po roku 1794 posiadał w zastawnej posesji dzierżawnej Teodor Michałowski. Dokonał on przebudowy założenia i wzniósł szereg zabudowań. W tym czasie powstał drewniany budynek mieszkalny, drewniana kuchnia i lodownia, niewielki lamus, wkopany w ziemi sklep warzywny, spichlerz postawiony na drewnianych palach, browar, chlewy na trzodę chlewną i ptactwo, młynnica, gumno, obora, psiarenka, studnia ocembrowana, ogród fruktowy z dziką promenadą. Przy browarze znajdowała się sadzawka a w niej szczupaczki, okonie i płocie.
      W 1822 roku Roskosz została sprzedana wraz z wsią Hrud Teodorowi Michałowskiemu. Po nabyciu dóbr przystąpił on do przebudowy założenia folwarcznego. Prawdopodobnie w latach 30-tych wzniesiono obszerny, neogotycki, murowany pałac - usytuowany frontem na północ, odwrotnie niż stojący tu wcześniej pałac XVII-czny. Na miejscu dawnych ogrodów kwaterowych i części zwierzyńca założono park angielski a wokół wyremontowanych stawów przeprowadzono drogi spacerowe obsadzone drzewami. Skład roślinności parkowej był bardzo bogaty .Sadzono gatunki krajowe drzew i krzewów oraz gatunki egzotyczne np.: tulipanowiec. Projektantem założenia był Franciszek Jaszczołd. W tym czasie wzniesiono też neogotycką stajnię i liczne budynki gospodarcze, przeprowadzono nową drogę dojazdową obsadzoną lipami (istnieje do dziś).
      W latach 70-tych XIX wieku pisano o założonej w Roskoszy przez Michałowskich kompozycji. Powstał obszerny angielski ogród a na gruzach dawnego wzniesiono pałacyk, który wrzał od życia towarzyskiego.
      W 1842 roku dobra Roskoszy przeszły przez małżeństwo w dom Łubieńskich, którzy znakomicie na nich gospodarowali (założono m.in. obszerne sady jabłoniowe).
Do 1941 roku założenie nie uległo większym zniszczeniom. W czasie okupacji niemieckiej majątek dobrze prosperował, właściciel nabył nawet w tym czasie traktor.
      Po wkroczeniu wojsk radzieckich w 1944 roku Karscy zostali wywiezieni na wschód a majątkiem administrował do 1949 roku Państwowy Zarząd Nieruchomości Ziemskich w Lublinie. W tym czasie mieściła się w pałacu szkoła podstawowa.
      W 1949 roku powstaje w Roskoszy PGR .W pałacu mieściła się administracja i przedszkole dla dzieci pracowników PGR-u.. Przedszkole po pewnym czasie zostaje zlikwidowane a w jego miejsce powstają a mieszkania W latach 70-tych przeprowadzono remont założenia.
      W 1975 roku przekazano część terenu Wojewódzkiemu Ośrodkowi Postępu Rolniczego, który prowadził tu pasiekę.
      W 1999 roku Zespół Dworsko-Parkowy został przejęty przez Ochotnicze Hufce Pracy, które na przestrzeni 2 lat, odrestaurowały obiekty i rozpoczęły modernizację zabytkowego parku. Powstało Europejskie Centrum Kształcenia i Wychowania.


Europejskie Centrum Kształcenia w Roskoszy


Centrum dysponuje trzema odrestaurowanymi obiektami.
    W neoklasycystycznym dworku znajduje się: 20 miejsc noclegowych o podwyższonym standardzie, sala konferencyjna dla 60 osób, kawiarnia, centrum przedsiębiorczości z zorganizowanym zapleczem informatycznym oraz dwiema salami szkoleniowymi dla 25 osób każda. Dla wymagających dyskrecji spotkań biznesowych przeznaczamy kameralny gabinet konferencyjny.

  • W zaadaptowanej dla potrzeb hotelowych stajni cugowej jest 30 miejsc noclegowych i restauracja.

  • W trzecim budynku administracyjnym dodatkowo znajduje się 18 miejsc noclegowych o standardzie turystycznym.

  • Latem 2001 roku dokończona została modernizacja drewnianej stanicy położonej na obrzeżach parku wraz z zapleczem sanitarnym, miejscem na grilla i ognisko, służącym do organizacji dużych plenerowych imprez kulturalno - sportowo -towarzyskich z pełnowymiarowym boiskiem do piłki nożnej.

Europejskie Centrum Kształcenia i Wychowania OHP w Roskoszy zostało powołane do życia w 1999 roku przez Ochotnicze Hufce Pracy i jako jedyne w Polsce działa na gruncie europejskim.

      Siedziba Centrum położona jest we wschodniej części Polski, w województwie lubelskim, w oddalonej o 5 km od Białej Podlaskiej miejscowości Roskosz. Centrum położone jest na trasie Berlin - Moskwa, 25 km od granicy z Białorusią i 30 z Ukrainą. Odległość od Warszawy wynosi 156 km (stosunkowo dogodny czas dojazdu koleją, lub samochodem - około 2 godz.).

      Centrum nie przypadkiem powstało w Roskoszy, to jest w regionie, gdzie swoją małą ojczyznę znaleźli Polacy, Litwini, Ukraińcy, Białorusini, Rosjanie i Żydzi, w miejscu, gdzie spotykają się narody, mniejszości narodowe i grupy etniczne. Na tym obszarze pogranicza Europy Środkowo -Wschodniej powstało Centrum mogące stać się podstawą inicjowania dobrej współpracy międzynarodowej, bazujące na twórczym przenikaniu tradycji i obyczajów, współistnieniu religii i światopoglądów, świadczące o tym, że różnorodność kultur jest bogactwem społeczeństw.

     
Założeniem statutowym Centrum jest upowszechnianie zasad demokracji i tolerancji oraz działanie na rzecz zbliżenia między narodami, zwłaszcza tymi, które na przestrzeni wieków związane były poprzez historię, tradycję i kulturę z Polską. Centrum ma również za zadanie przyczyniać się do tworzenia wzorów współżycia pozbawionego stereotypów i uprzedzeń.

      
Głównym celem działalności Centrum jest stwarzanie młodzieży warunków prawidłowego rozwoju społecznego i zawodowego - ze szczególnym uwzględnieniem młodzieży defaworyzowanej - poprzez aktywne budowanie systemu pomocy dla grup najsłabszych, organizowanie i wspieranie form wychodzenia z ubóstwa, bezrobocia i patologii a także promocja bezpośredniej współpracy międzynarodowej w ramach realizacji programów europejskich. Centrum jest miejscem spotkań młodzieży, nauczycieli, wychowawców a także działaczy samorządowych zarówno z krajów Unii Europejskiej jak i sąsiadujących. Pełni również funkcje kulturotwórcze i integracyjne dla społeczności lokalnej poprzez jej uczestnictwo w imprezach kulturalnych oraz animowanie wspólnych przedsięwzięć o tym charakterze.

Program Centrum skierowany jest do następujących adresatów:
  1. młodzieży polskiej i zagranicznej;
  2. organizacji pozarządowych w Polsce i za granicą zajmujących się problematyką dotyczącą młodzieży;
  3. organizacji młodzieżowych w kraju i za granicą;
  4. władz administracyjnych i samorządowych wszystkich szczebli, w szczególności zaś województwa lubelskiego;
  5. jednostek organizacyjnych OHP, ich kadry i uczestników;
  6. społeczności lokalnej.
     

Pedagogiczna kadra OHP realizuje kompleksowy proces obejmujący kształcenie ogólne i zawodowe uczestników, wychowanie, resocjalizację, działania profilaktyczne, a także o charakterze kulturalno - oświatowym i rekreacyjno - sportowym.

            Centrum posiada bogate zaplecze szkoleniowo - rekreacyjno - sportowe co pozwala jednostce na organizację wielu szkoleń, konferencji i seminariów, prowadzenie praktyk oraz organizację wypoczynku indywidualnego. Położone w jednym z najbardziej atrakcyjnych krajobrazowo terenów Południowego Podlasia, stanowi idealne miejsce wypoczynku i pracy w atmosferze ciszy i spokoju.

            Kompleks czterech budynków, ogromny teren i różnorodność atrakcji stwarzają duże możliwości dostosowania się do specyficznych potrzeb każdego klienta.






Ośrodek dysponuje:

  1. 55 miejscami noclegowymi w pokojach o podwyższonym standardzie (pełny węzeł sanitarny, telefon, telewizor, radio, dostęp do Internetu) oraz 20 miejscami w pokojach o standardzie turystycznym.
  2. Restauracją oraz winiarnią z wyśmienitą kuchnią i profesjonalną obsługą
  3. Salami konferencyjnymi (dla 80 i 150 osób z pełnym zapleczem multimedialnym); dla wymagających dyskrecji spotkań biznesowych - kameralny gabinet konferencyjny
  4. Dobrze rozwiniętą bazą rekreacyjną (stanica, ognisko, grill z zadaszeniem, boiska sportowe, stawy rybne z możliwością wędkowania, trasy rowerowe)
  5. Parkingiem

 

Siedziba Centrum położona jest we wschodniej części Polski, w województwie lubelskim, w oddalonej o 5 km od Białej Podlaskiej miejscowości Roskosz.
 
 
     
designed by taipan